Podziemny metan nie czekał z uchodzeniem do atmosfery, aż pojawią się pierwsze lasy. Taka właśnie jest cała książka Golda fascynująca, prowokująca, ale i irytująca brakiem solidnego umocowania w faktach. Prawdopodobnie czytając Gorącą podziemną biosferę mamy okazję prześledzić tok rozumowania genialnego umysłu jak napisano na okładce, ale dowiedzieć się dlaczego ma być tak, jak Gold uważa, jest już trudniej. Może dlatego, a nie ze względu na konserwatyzm oficjalnej nauki jak sądzi Gold jego tezy nie spotkały się dotąd z należnym im zainteresowaniem. Anegdoty nie są najlepszą bronią do burzenia ustalonego w nauce porządku. Ale.występują w skałach osadowych, a nie magmowych, i dlaczego tylko w osadach lądowych, a nie morskich? Przecież wycieki węglowodorów nie preferują akurat tych rodzajów skał, tych klimatów, tych środowisk.